Kees van Kooten

Uit TheaterEncyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

NAAM: Kees van Kooten
GEBOREN: 's-Gravenhage 10 augustus 1941
LAND: Nederland

Cornelis Reinier (Kees) van Kooten (Den Haag, 10 augustus 1941) is een cabaretier en schrijver.

Biografie

Wim de Bie (l.) en Kees van Kooten in Hadimassa (1970)

Kees van Kooten was aanvankelijk werkzaam in de reclamesector, maar is artiest sinds 1965. Hij begon bij het Lurelei Cabaret, maar heeft zich verder geconcentreerd op radio en televisie. Hij werkte voor de VARA met Wim de Bie, die hij al vanaf de schoolbanken kende, maakte met hem radioprogramma's als "Multiplex" en "Uitlaat" en televisieamusement. Bekend werd hun creatie "De Clichémannetjes". Zij werkten mee aan Fenklup en vormden vijf jaar lang de spil van het satirische programma "Hadimassa", veelal met eigen teksten. Bovendien waren zij actief op de Duitse televisie en voor TELEAC in een cursus Esperanto.


http://mediaserver.tin.nl/getmedia.php?s=Repro-50xx90894.0020a&b=500

V.l.n.r: Kees van Kooten, Eric Herfst, Jasperina de Jong, John Lanting en Maria Lindes in de sketch "Het meesterwerk van de week" in Wie is bang voor Lurelei?, Cabaret Lurelei 1965. Foto N.V. De Arbeiderspers. Collectie TIN.


Solistisch tekende Kees van Kooten o.m. voor het script van de film "Geen paniek", columns in de Haagse Post (Treiter Trends), teksten voor o.a. Jasperina de Jong en Liesbeth List, boeken als "Koot graaft zich een autobio", "Koot droomt zich af", "De ergste treitertrends", "Veertig" en "Modernismen". Met Wim de Bie: het boek "Lachen is gezond", diverse singles en langspeelplaten (hit: "Stoned als een garnaal"), winnaars van de Nipkowschijf 1974, televisieuitzendingen van "Het Simplistisch Verbond", alsmede twee Edisons.

Koot en Bie

Van Kooten werd vooral bekend door zijn samenwerking met collega Wim de Bie. Met hem vormde hij het duo Koot en Bie dat jarenlang programma's voor de VPRO op televisie maakte. Hun samenwerking begon al op de middelbare school, het Dalton Lyceum. Hier hadden ze samen een cabaret ensemble opgestart met de naam Cebrah. De eerste programma's hadden de titels G.Rapsgewijs en Te hooi en te grap. Behalve televisieprogramma's maakte het duo ook tussen 1972 en 1985 de Bescheurkalender. Van Kooten schreef diverse boeken, zowel onder eigen naam als onder pseudoniemen. Gebruikte pseudoniemen waren Koot, Jan Blommers, Hans van Dek, Tj. Hekking, Heer Koot, Harry F. Kriele en Roman Tate.

Theater

Een overzicht van de voorstellingen die in première zijn gegaan en waarin hij is opgetreden en voorzover geregistreerd.

Idem de voorstellingen in een regie van hem

Idem de voorstellingen waarbij hij geregistreerd werd als auteur

Idem de voorstellingen waarvoor hij geregistreerd werd als producent

Prijzen=

  • 1974 - Zilveren Nipkowschijf, samen met Wim de Bie
  • 1977 - Zilveren Nipkowschijf, samen met Wim de Bie
  • 1979 - Cestoda-prijs, voor het moeiteloos beoefenen van de Nederlandse taal in al haar genres.
  • 1985 - Ere-Nipkowschijf, samen met Wim de Bie
  • 1986 - G.W.J. Paagman-prijs, voor zijn gehele oeuvre.
  • 1987 - (eerste) Publieksprijs CPNB
  • 1998 - Gouden Beeld Carrière Award, samen met Wim de Bie
  • 1999 - Groenman-taalprijs, voor radio-televisie-presentatoren die zich onderscheiden door hun taalgebruik
  • 2000 - Littéraire Witte Prijs, voor de verhalenbundel Levensnevel
  • 2004 - Gouden Ganzenveer, voor zijn uitzonderlijke bijdrage aan de Nederlandse geschreven cultuur

Twee Edisons en zes gouden platen voor diverse platen van het Simplisties Verbond.

Trivia

  • Hij is een goede vriend van Humo-hoofdredacteur Guy Mortier en publiceert ook al sinds de jaren zeventig een wekelijkse column in Humo. Het blad spendeerde tijdens de jaren zeventig, '80 en '90 veel aandacht aan de programma's van Van Kooten en De Bie en prees hen, vooral ook omdat er in Vlaanderen geen equivalent van op televisie te vinden was. Andersom bewonderde Van Kooten Humo in die jaren omdat hij vond dat er in Nederland geen televisieblad te vinden was dat even goed was als Humo. Mortier figureerde ook ooit in een sketch van Van Kooten en De Bie als laborant. In een andere sketch toonden Van Kooten en De Bie ooit op televisie een nummer van Humo en verklaarden dat het "het beste blad aller tijden was", iets wat Mortier zelf "één van de ontroerendste momenten uit zijn leven noemde." Toen Mortier met pensioen ging in 2003 kwam Van Kooten een hommagetoespraak houden.
  • In de stripreeks De Kiekeboes heeft hij in het album De taart een Cameo als verslaggever ter plaatse "Koos van Keeten".
  • Zijn vrouw Barbara heeft in 2010 samen met de vrouw van Remco Campert, Deborah, een boek samengesteld van de brieven die de twee vriendinnen over en weer schreven getiteld C'est la vie.

Externe Links

Bronnen


Schrijf mee!

Wilt u deze pagina bewerken, corrigeren of aanvullen?

Iedereen kan eenvoudig meeschrijven aan de theatergeschiedenis op de Theaterencyclopedie. Hiervoor moet u ingelogd zijn op uw eigen account. Door eenmalig te registreren maakt u een eigen account aan. Helpt u mee de Theaterencyclopedie compleet te maken?

Fondsen en Partners